Chiron bir yıldızdı ve ömrünün sonunda bir supernova patlamasıyla yeni bir yıldız doğurdu, bu yıldızın adı Bugatti Tourbillon. Otomotiv dünyası için bir devrin sonu ve bir diğerinin başlangıcı. Adını saatçilik sanatının en karmaşık mekanizmasından alan bu otomobil, sadece bir hız makinesi değil, aynı zamanda otomobil tutkusu, mühendislik ve zanaatın mükemmel bir karışımı.

Mate Rimac (Rimac’ın kurucusu) Bugatti CEO’su olduktan sonraki ilk projelerinden biri olan Tourbillon için özel bir tarif uyguladı. O da turbo kaynaklı, keyifsiz gaz tepkisi ve his yoksunu hızlanma sürecinden sıyrılıp direkt gaz tepkisi sağlayan ve anlık güç patlaması yaşatmayan atmosferik bir iç üniteyle elektriğin gücünü birleştirdi. Ortaya da ne cansız bir devir bandı, ne zamansız gelen bir güç patlaması çıktı. Oluşan şey canlı ve lineer güçle birlikte gelen kükremelerdi. Tourbillon'un kalbi, yani bu hibrit güç ünitesi, bir uzlaşma değil, bir devrim. Bu motor, 9000 devirde attığı çığlıklarla adeta gök gürültüsüne benzeyen bir senfoni çalarken, elektrik motorları ise anlık torkla bu performansı sarsılmaz bir şekilde destekliyor. Toplamda 1800 beygirin üzerinde bir gücü yola aktaran bu sistem, otomobili 2.5 saniyenin altında 100 km/s hıza ulaştırıyor. Bu gücün yola aktarılması, ön aksın akıllıca tasarlanmış iki elektrik motoruyla ve arkada bulunan bir diğer motorla mükemmel bir senkronizasyon içinde gerçekleşiyor.

Aracın sürüş dinamikleri, Bugatti'nin her zaman olduğu gibi öncelikli konularından biri. Dört tekerlekten çekiş sistemi ve gelişmiş süspansiyon geometrisi, bu canavarın gücünü sadece düzlüklerde değil, virajlarda da en verimli şekilde kullanmasını sağlıyor. Tourbillon'un direksiyon hissi, adeta arabanın ön tekerlekleriyle el sıkışıyormuşçasına doğrudan ve hassas. Bu otomobili virajda döndürmek, ağırlığının ve boyutlarının aksine, şaşırtıcı derecede çevik bir deneyim sunuyor. Arka süspansiyonun bağımsız yapısı, yoldaki en küçük pürüzleri bile sönümleyerek hem konforlu bir sürüş sunuyor hem de yol tutuşunu en üst seviyede tutuyor.

Tourbillon'un iç mekanı da en az dışı kadar sanatsal. Bugatti, Chiron'un dijital kokpitinden tamamen vazgeçerek analog saatçiliğin estetiğini otomobiline taşıyor. Direksiyonun merkezindeki sabitleştirilmiş gösterge paneli, sürücü dönerken bile yerinde kalarak, bu detayı Tourbillon mekanizmasına bir selam niteliğinde yapıyor. Bu analog yaklaşım, modern otomobillerde giderek kaybolan o mekanik duyguya bir geri dönüş niteliğinde ve iç mekanın ruhuna dokunan bir incelik. Ancak bu analog devrimin bir bedeli de var; günümüzün standart hale gelen büyük dokunmatik ekranlarından ve kapsamlı dijital arayüzlerinden uzaklaşmak, bazı teknoloji tutkunları için bir eksiklik olarak görülebilir. Kablosuz Apple CarPlay ve Android Auto gibi bağlantı özellikleri sunulsa da, bu özellikler minimalist bir ekranda yansıtılıyor, ana odağı yoldan ayırmamak adına oldukça bilinçli bir seçim.

Sonuç olarak Bugatti Tourbillon, efsanevi W16'ya bir saygı duruşu niteliğinde, aynı zamanda geleceğe cesur bir adım atan bir başyapıt. Her detayıyla sanatsal bir incelik taşıyan, hız ve lüksü bir araya getiren ve otomobil dünyasında yeni bir çağın kapılarını aralayan bir anıt. Bu otomobil, adeta, 'hız ve zarafet asla eskimez' diye fısıldıyor.